باز پرسيد : آيا آيهء « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » « 1 » را خوانده‌اى ؟ پيرمرد گفت : آن را خوانده‌ام . فرمود : بدان كه اهل بيت ماييم وآيهء تطهير مخصوص ما است . گويد : پيرمرد لختى خاموش ماند و از گفته‌هايش پشيمان بود . آن گاه سرش را به آسمان بلند كرد و گفت : پروردگارا من به پيشگاه تو از آنچه گفته‌ام و از دشمنى با آل محمد ( ص ) توبه مىكنم و از دشمنان خاندان محمد ( ص ) ، از جنّ و انس ، بيزارى مىجويم . « 2 » در « اللهوف » آمده است : راوى گويد : پيرمرد براى ساعتى خاموش ماند و از گفته‌هاى خويش پشيمان شد . آن گاه گفت : به خدا سوگند ، آيا اينان شما هستيد ؟ على بن الحسين ( ع ) گفت : به خدا سوگند ، بدون شك اينان ما هستيم ، به حقّ جدّمان رسول خدا ( ص ) كه اينان ما هستيم . گويد : پيرمرد گريست و عمامه‌اش را بر زمين افكند . آن گاه سر را به آسمان بلند كرد و گفت : پروردگارا من از دشمنان محمّد و آل محمد ( ص ) ، از جنّ و انس ، به سوى تو بيزارى مىجويم . آن گاه گفت : آيا مىتوانم توبه كنم ؟ حضرت به او فرمود : آرى ، اگر توبه كنى خداوند توبه‌ات را مىپذيرد و تو با ما هستى .

--> ( 1 ) . بگو : براى اين رسالت از شما مزدى ، جز دوست داشتن خويشاوندان ، نمىخواهم . ( الاحزاب ( 33 ) ، آيهء 23 ) . ( 2 ) . الفتوح ، ج 2 ، ص 183 ؛ تفسير فرات الكوفى ، ص 153 ، ح 191 ؛ امالى صدوق ، ص 230 و به نقل از آن بحار الانوار ، ج 45 ، ص 154 ؛ روضة الواعظين ، ج 1 ، ص 191 ؛ الاحتجاج ، ج 2 ، ص 120 و به نقل از آن بحار الانوار ، ج 45 ، ص 166 ، ح 9 ؛ مقتل خوارزمى ، ج 2 ، ص 61 ؛ الدر المنثور ، سيوطى ، ذيل آيهء 23 شورى و 26 اسراء ( با اندكى تفاوت ) . در آنجا آمده است كه پيرمرد شامى - پس از بلند كردن دست‌هايش به آسمان - گفت : پروردگارا من به پيشگاهت توبه مىكنم - سه بار - . پروردگارا من از دشمنى با آل محمد ( ص ) و از دوستى با قاتلان خاندان محمد ( ص ) توبه مىكنم . تا عمر داشته‌ام پيوسته قرآن خوانده‌ام ، ولى تا امروز هيچ از آن ندانسته‌ام .